Music on Sundays met Kunstenaarsgroep Hermeline

Machteld Moijson
0 reactie(s)
kweepeer bloei

© JMDB

Voor de tentoonstelling van Kunst Omdat het Moet schilderden kunstenaars van Hermeline op de muziek van twee bekende componisten. Ze vertolkten de muziek in lijn, vorm, kleur en compositie.

Je kunt de werken gaan bekijken in de oude kleuterschool van Zeveneken, Hoekstraat 2 van zaterdag 28 april tot zondag 6 mei.

Op woensdag 2 mei brengen leerlingen en leerkrachten van de muziekschool hun interpretatie van de muziekstukken onder leiding van Simon Neyt.

Vandaag willen we u laten kennismaken met het eerste stuk.

De Vier Seizoenen van Antonio Vivaldi (Venetië, 4 maart 1678 – Wenen, 28 juli 1741) is ongetwijfeld een van de meest bekende klassieke meesterwerken. Zo’n twee eeuwen was zijn naam als componist slechts in kleine kring bekend. De meeste musicologen die hem wel kenden, vonden dit werk van hem helemaal niet bijzonder.

In de jaren dertig van de vorige eeuw gaf een Amerikaans echtpaar – schrijver Ezra Pound en violiste Olga Rudge – Vivaldi een nieuw leven. Zij benadrukten dat hij niet slechts één van de talloze barokcomponisten was. Het tweetal struinde Europa af op zoek naar manuscripten, maakte catalogi en organiseerde in september 1939 het eerste Vivaldi-festival in Sienna.

Na de Tweede Wereldoorlog begon uitgever Ricordi in Milaan partituren te publiceren. De componist Gian Francesco Malipiero, zelf uit Venetië afkomstig, deed daarvoor baanbrekend werk. Hij gaf De Vier Jaargetijden terug aan de wereld.

Vivaldi verklankte vier sonnetten, dit zijn gedichten van 14 regels met als typisch kenmerk de tegenstellingen in de inhoud, die hij vermoedelijk zelf schreef.

Hier volgt het vierde sonnet

De winter

Bevend van kou in de ijzige sneeuw,

bij de striemende vlagen van de stormachtige wind,

loop je, stampend met je voeten,

door de vorst te klapperen met je tanden.

 

Tevreden de dag doorbrengen voor het haardvuur,

terwijl het buiten stroomt van de regen.

Langzaam lopen over het ijzige pad,

voorzichtig, uit angst om te struikelen.

 

Dan, een abrupte draai, glijden,

vallen op de grond.

Opnieuw het ijs opgaan en behoedzaam

haasten, opdat het niet scheuren zal.

 

Plotseling breken de Sirocco, de Borea

en alle andere winden

uit in een fel gevecht.

Dit is de winter, hij brengt ons zijn eigen vreugde.

 

Dit is een link naar de versie van de winter door de Nederlandse Bach Vereniging.