Rijtjesmensen

Sylvie
0 reactie(s)
Rijtjesmensen Sylvie

Deze morgen was het weer van dat: file . En dat terwijl ik nauwelijks 20 kilometer ver moet. Terwijl ik daar zo stond aan, in en op te schuiven, bedacht ik dat het raar was dat ik me daar nog steeds in zit op te winden. Tenslotte is het normaal tegenwoordig, overal is er file.

Niet alleen op de baan. Ga je in de spits naar de winkel, dan sta je aan te schuiven aan de kassa. Soms is het tussen de rayons filerijden met de winkelkar. Ik heb zelfs al meegemaakt dat ik aan de rayon met koffie moest wachten. Ik stond de derde in de rij om mijn pakje troost te kunnen pakken. En als er dan mensen zijn, die niet kunnen kiezen tussen dessert of mokka, dan kan dat wreed lang duren.

Probeer maar eens een bus te vangen 's morgens. Dan sta je aan te schuiven om er nog bij te kunnen en ben je eenmaal aan het station, dan is het schuiven om de roltrap ordentelijk op te kunnen. En dat, alleen maar om dan te staan aanschuiven aan de treindeuren om in de rij te gaan staan tussen de zitplaatsen.

We zijn simpelweg rijtjesmensen geworden.

Bedenk maar es al de rijen waarin we het verdragen om te moeten aanschuiven: de bankautomaat, de bakker, de beenhouwer, de dierenarts, de bibliotheek, de sportclub, de autokeuring, de skilift, de gate in de luchthaven, aan de balie in het ziekenhuis ... Het is nog een wonder dat we in ons eigen huis niet moeten aanschuiven. (Het kan hoor - denk maar aan 1 badkamer en 3 vrouwen in huis - ik hoef daar geen tekening bij te maken)

Dus hoewel het tegenwoordig eerder regel is dan uitzondering: ik wen er maar niet aan, aan al die rijen overal. Ik denk nog steeds in termen van "gauw effe brood halen", of " gauw effe naar Brugge mijn ouders opzoeken".

Dat bestaat niet meer "gauw effe"...

Wat geen goed nieuws is voor mijn bloeddruk, want laat het nu zo zijn dat ik niet eens achteraan in de rij stond toen het geduld werd uitgedeeld. Ik stond helemaal niet in de rij. In die tijd was ik wellicht "gauw effe" wat creativiteit gaan halen of wat humor.

En aan sommige mensen in de vele rijen te oordelen tegenwoordig, was dat precies geen lange rij.