André Van Calenberge (77) WZC Zaffelare

Evarist Ganzelever
0 reactie(s)
André (77) zag er al veel komen en gaan.

© Bennie vanderpiete

André (77) zag er al veel komen en gaan. Dat kan niet anders wanneer je al 37 jaar lang onder dak bent in het Woon- en Zorgcentrum van Zaffelare. André Van Calenberge is altijd een straatloper geweest. Was het niet als ronddrager van parochiale tijdschriften en post, dan als boodschappenjongen richting apotheek of lokale kruidenier. Tijdens uitvaartplechtigheden en huwelijken kon je hem zelfs in de kerk spotten als misdienaar.

André zou je zo Zaffelaars levend erfgoed kunnen noemen en ook landschappelijk een onderdeel van het dorp. We kregen hem weer op de radar tijdens de week van Kunst omdat het Moet, in het voormalige kleuterschooltje waar evenementenradio VROB uitzond. Iedere dag stapte hij de studio binnen, alive and kicking! Een reden voor ons om André nog eens het daglicht in te trekken.

Je bent blijkbaar een radiofan André?

Ja, ik heb VROB leren kennen door Thierry (ex-radiomedewerker en uitbater van dagbladhandel Skoebidoe in Zaffelare-dorp, nvdr.). Heb hem nog bezig gezien tijdens het plaatjes draaien in het Brouwershof en in Sint-Hubert. Radio past perfect bij mij, ik vertel niet veel, maar luister graag.

Een verzoeknummer aangevraagd?

Twee zelfs, maar ik weet niet meer welke! Het waren er beslist van Vlaamse zangers. Binnenkort zie ik de radio opnieuw bezig, op de Kouterfeesten, waar we met OKRA op maandagnamiddag heen gaan.

Muziek op doordeweekse dagen, iets wat in jouw jonge jaren beslist het oorkussen van de duivel moet zijn geweest?

Zeg dat wel, er is veel veranderd. Maar muziek beluisteren heeft altijd in mij gezeten.

Je woont hier al lang. Je je hier altijd thuis gevoeld, wat misschien niet evident was toen je 40 jaar was?

Toen mijn ouders waren overleden zag ik het niet zitten om alleen thuis te blijven en het landbouwbedrijf verder te zetten en trouwlustig was ik ook al niet. Het rusthuis van Zaffelare, nu het Woon- en Zorgcentrum Sint-Vincentius,  bood me een uitweg. Ik verblijf al vele jaren op hetzelfde kamertje, en dat is mijn thuis geworden.

Maar je kwam niet naar hier om stil te zitten? En nog niet?   

Zeker niet. Al gaat het me de laatste tijd wat minder na een val waarbij ik mijn knie bezeerde. Gelukkig kan ik rekenen op de goede zorgen van de kinesist, waardoor er beterschap is. Ik heb nu een looprekje, wat maakt dat ik weer onder de mensen kan komen. Ik ga nog wel naar het winkeltje hier op de hoek van de Kerkstraat. Ook de rommelmarkt van Zaffelare Kermis volgend weekend wil ik bezoeken als het weer dat toelaat. Ik ben graag tussen het volk, heb geen zittend gat! Zo draag ik ook de post hier rond. Ik was die net aan het sorteren toen je binnenkwam! Maar de tijd dat ik misdienaar was in de kerk van Zaffelare, die komt nooit meer terug. Weet je dat ik bij uitvaarten nooit ben mee geweest tot op het kerkhof? Het was tegen dan altijd tijd om te gaan eten!

Een woon-  en zorgcentrum zoals dit is eigenlijk een klein dorp op zich. Durven ze hier ook al ne keer roddelen of jaloers zijn op elkaar?

Het is zoals je zegt. Soms lijkt het wel een klein dorp, al zal dit overal wel zo zijn waar mensen samenwonen. Schrijf maar dat ik hier heel content ben en graag onder deze mensen ben!

Je moet hier zowat de helft van oud Zaffelare al letterlijk hebben zien binnenkomen, en jammer genoeg ook weten vertrekken. Went zoiets?

Er zijn er hier inderdaad al veel weg. Je moet je knop omdraaien! Mocht ik een oude klasfoto zien er zouden al veel gaten inzitten. Ook in de omgeving waar ik ben opgegroeid ken ik niemand meer. Dat is de gang van het leven hé!

Ga je supporteren voor de Duivels op het WK voetbal?

Ik volg dat in de gazet, ik heb een abonnement!

 

Bedankt voor de babbel, André. Ga nu je postbedeling maar doen zodat je klaar bent tegen het middageten!